Englischer Garten: Stadtsägmühlbach

W tej części Englischer Garten obiekt Stadtsägmühlbach działa równocześnie jako ciek wodny i zielony korytarz przestrzenny. Ścieżki podążają wzdłuż wody, roślinność łagodzi sąsiednią zabudowę, a zmienna szerokość tworzy sekwencję zamkniętych i otwartych widoków. Mikroobszar odczuwa się więc przez krajobraz i ruch, a nie przez typowe centrum uliczne. Bezpośredni dostęp do Ogrodu Angielskiego sprawia, że jeden z największych parków miejskich Europy staje się częścią codziennych tras, a nie tylko celem okazjonalnych wizyt. Skraj lasu zmienia codzienną geografię miejsca: zwykłe ulice mieszkaniowe szybko przechodzą w dłuższe trasy piesze i rowerowe o wyraźnie spokojniejszym otoczeniu dźwiękowym. Różne języki, kultury kulinarne i sposoby korzystania z przestrzeni są widoczne w codzienności, nadając miejscu bardziej międzynarodowy charakter, niż sugerowałaby sama architektura. Główny punkt orientacyjny pomaga odnaleźć się daleko poza najbliższym otoczeniem i daje sąsiednim ulicom wspólny punkt odniesienia w panoramie miasta.